zondag 26 juli 2015

Onderweg in het Weerterbos

Dinsdag 21 juli 2015: na de koffie bij onze vrienden in België willen we nog even niet naar Amsterdam en nemen afslag 36. Bij een aardbeienkwekerij zien we dat er tegenwoordig een meter boven de grond wordt geteeld, handig. Na nog een keer te hebben omgekeken en alsnog een achterportier te hebben gesloten lopen we het zandpad af, op de grens van bos en akker. Coloradokevers geven de problemen van de boeren weer, ze zijn prachtig maar gevaarlijk voor de oogst.
Aan vlinders geen gebrek in dit bos, het staat erom bekend. Af en toe is er een halfopen plek, badend in de zon en begroeid met bramen, en daar zie ik tot mijn blijde verrassing een Kleine ijsvogelvlinder. Libellen en juffers vliegen waar je maar kijkt.
Het bos ken ik niet en we slaan in het wilde weg maar wat zijpaden in, door hoog opgeschoten riet, en langs veldjes met bloemen waarbij een bordje geplaatst is om toch vooral niet van de paadjes af te gaan. Kennelijk zijn sommige vlinderaars niets ontziend.
Voor de tweede keer en tot mijn grote genoegen kom ik een Kleine ijsvogelvlinder tegen. Ze zijn zo'n beetje aan het einde van hun vliegtijd, want het zijn niet echt moeders mooiste meer. Never mind, in het westen zie je ze niet.
We raken het spoor bijster, en dwalend door bos en over weitjes en springend over droge sloten bereiken we de auto weer. We zijn nog geen vijf minuten onderweg of ik zet hem al in de berm: er zit een goudoogdaas op mijn been, en ik heb al een beet te pakken gehad in het bos.

De volgende dag verwijder ik zeven teken bij E. Slechts drie bij mezelf.


Bloedrode heidelibellen paring

een ander stel Bloedrode heidelibel
Bont zandoogje

Boomblauwtje en een soort graafwesp


Bruin zandoogje

Citroenvlinder met tegenlicht

Citroenvlinder met licht mee

Coloradokever
Dagpauwoog

Gehakkelde aurelia

Gewone oeverlibel
Gewone pantserjuffer

Groot dikkopje

Kleine ijsvogelvlinder







Landkaartje

 

Oranje zandoogje
Phegeavlinder

Tengere pantserjuffer
Watersnuffel
Bruine winterjuffer

Vlinderen en een verrassing

Donderdag 23 juli 2015: de weersvooruitzichten voor volgende week zijn ideaal voor thuiszitten, dus stap ik nu op de fiets om nog meer foto's te gaan maken. Bewerken kan altijd nog. Mijn nieuwe kroon is geplaatst en voelt nog wat onwennig en voor de tweede maal vandaag fiets ik door het Vondelpark, op mijn dooie akkertje deze keer, op weg naar het Amsterdamse Bos. Ver weg in het zuiden ervan is een voor Amsterdam rodelijstsoortvlinder gezien, het Landkaartje, en ik ben van plan om hem op te sporen.
Meteen in het begin van het Bos stap ik af omdat ik prachtig bloeiende bermen aan de waterkant zie. Met de fiets in de hand loop ik erlangs, geen vlinder te zien ondanks de warme zon, alleen twee Gewone oeverlibellen. Alle bloemhoofdjes bekijk ik, en als ik eindelijk iets zie fladderen zet ik de fiets neer en ga zoeken. Na een paar minuten zie ik dat ook in het noordelijk deel van het Bos Landkaartjes zitten.
Het hondenveld is ook ingezaaid met wilde bloemen, en daar vliegt ook het een en ander. Fiets tegen een boom, op slot, en daar ga ik, stapje voor stapje, overal speurend. Bruine zandoogjes zijn niet zo spannend, maar als je geen vlinders ziet is alles welkom. Aan de waterkant kijkend naar de oeverlibellen die heen en weer schichten hoor ik IJsvogels hun hoge kreten slaken, en eentje jakkert vlak over de waterlijn het bos in. Een minuut later vliegt er een IJsvogel mijn kant op en zonder acht op mij te slaan landt hij op een tak van de dichtstbijzijnde boom. Hij blijkt een zij, en lijkt volkomen op haar gemak, vast door de royale aanwezigheid van mensen met honden in de buurt. Ze blijft turend in het water een minuut of wat zitten, duikt dan in het water en scheurt ervandoor.
De vlinders roepen weer, diverse soorten gaan op de foto. Ik hoop dat de beheerders van het Bos weten dat hun inzaaiingsstrategie een goede is, diverse soorten witjes, Bruine en Bonte zandoogjes, Dagpauwoog, Boomblauwtje, Landkaartje en Distelvlinder vinden hun nectar hier.
Onder de hoge bomen waar met luid geraas wallekanten van hoog opgeschoten groen worden ontdaan vliegt een libel nerveus achtjes, soms omhoog schietend onder het bladerdak. Hij is bijna niet te volgen in de schaduw, en helemaal niet in de zoeker te krijgen, ik probeer het niet eens. Ik probeer eens wat anders en stel de camera in op een meter of drie. Daarna maak ik foto's op borsthoogte, terwijl ik met mijn ogen en camera de libel volg.
Op de rails van het stoomtrammetje loopt een kat. De camera zit al in mijn fietstas. Honderd meter verderop loopt weer een kat op de rails. Ze heet Prinses. Waarom lopen katten op rails?

Thuis zie ik dat de libel een Blauwe glazenmaker betrof.


Gewone oeverlibel

Landkaartje

Geheel afgevlogen Bruin zandoogje
Groot koolwitje
IJsvogel wijfje



Kleine geaderd witje
Bont zandoogje
Boomblauwtje
Distelvlinder

parende Bruine zandoogjes

Dagpauwoog
een tweede Landkaartje
Blauwe glazenmaker
Prinses op de rails van de stoomtram



vrijdag 22 mei 2015

Excursie naar IJmuiden

Zaterdag 11 april 2015: dik aangekleed en met de regenbroek in de rugzak haal ik mijn vogelmaatje op om naar het verzamelpunt te gaan. Niet heel erg vroeg, wij zijn luie vogelaars in Amsterdam. We vinden voor alle auto's een gratis parkeerplek, dat scheelt de gemeente vijf maal acht euro, en ons ook. We beginnen in de Kunstenaarsduintjes met een gewillige Kneu. Meestal jakkeren ze ervandoor zodra je in zicht komt, maar met een groep weet deze man zich kennelijk geen raad. Bijna meteen daarna komt er iets bijzonders overvliegen; een Kleine Burgemeester. Nu zijn we in Amsterdam wel wat gewend, dus bijzónder bijzonder is het eigenlijk niet. Maar dan! Ik hoor Rode Wouw! roepen, draai me om en krijg met wat moeite mijn camera op gang. We schreeuwen naar de andere helft van de groep, al een stukje verderop. Helaas denken zij dat we alleen de melding van een Rode Wouw doorgeven, niet dat we er ook daadwerkelijk eentje zien. Jammer jammer.
Rond het Kennemermeer is weinig te zien, het is er lastig lopen door de nattigheid, alleen degene met laarzen sopt moeiteloos voort. Bij de parkeerplaats worden we getrakteerd op een Zwarte Roodstaart, een leuk beestje dat op jacht is naar vliegjes.
Op het strand gaat de regenbroek aan en marcheren we door de koude natte wind naar het einde van de pier, waar we even blijven pleisteren. Eten, drinken, en hopen op een zeekoet of duiker. We zingen voor een jarige in ons midden en marcheren weer terug. Met mijn vaste visser-gesprekspartner op de pier neem ik de vogel- en visstand door: gisteren was het mooi weer, maar de vangst net zo slecht als vandaag, en geen vogel te zien. Net als nu.
Een paar dagen later lig ik met de Amerikaanse griep in bed.

Kneu man

Rode Wouw
Kleine Burgemeester

Zwarte Roodstaart

Graspieper
Paarse strandloper