Geen Bijeneters meer

Donderdag 7 augustus 2014: het is zonnig en warm, en met E. loop ik over de duinpaden,- kijk!: een jonge Koekoek -, richting Bijeneters, want ik ben heel benieuwd hoe het met ze gaat. We komen een bevriende vogelaar tegen: nulwaarneming. Tweemaal vandaag door onszelf: nulwaarneming. Een alarmerende mail spreekt van predatie door een vos. Die vos ken ik en je kunt het een beest niet kwalijk nemen dat het zijn instincten volgt, maar jammer is het wel. Als het inderdaad zo is...  In het meer ontdek ik gelukkig wel een Geoorde fuut.
Dinsdagmiddag heb ik foto's gemaakt met de full-frame 6D, wat resulteert in 5/8-ste deel van mijn normale tele-vergroting. Daarop is, op een onverwachte plek in de duinen want niet bij zijn nest in de buurt, toch een Bijeneter te onderscheiden, en hij was daar niet in zijn eentje. Het is moeilijk om op die afstand niet herkenbare vogels te tellen, maar ik meen toch minstens vijf vogels gezien te hebben. Dit zou kunnen betekenen dat er jonge Bijeneters zijn uitgevlogen. Ook heb ik voer-gedrag gezien. Omdat deze broedpoging geheimgehouden is, hebben maar weinig mensen gekeken en zijn er dus ook maar weinig foto's. Wel is de broedgang onderzocht, en die bleek uitgegraven door de vos die er vlak naast een hol had. In het vossenhol zijn bijeneterveertjes gevonden. En 1 en 1 is 2. Maar misschien toch ook niet, en niemand zal dat in dit geval ooit zeker weten.

Door de warmte vliegen er veel libellen, en dus zijn de Boomvalken weer lekker actief. Een kennis-vogelaarster komt ons achterop en ik wijs haar tot haar grote genoegen op de valken, de jachtvluchten blijven fascinerend.
Terug over een struinpad wijst E., die een stukje voor mij loopt, naar de lucht. Ik zie door de heuveltopjes nog niks maar houd toch de camera gereed en verrast kiek ik een net zo verraste jonge Buizerd die vlakbij overvliegt.

jonge Koekoek

Geoorde fuut

Argusvlinder

Bloedrode heidelibel

Bruinrode? heidelibel

Steenrode? heidelibel

Bont zandoogje

Zwervende pantserjuffers

Boomvalk

Citroenvlinder

Gekraagde roodstaart

Gewone oeverlibel

Icarusblauwtje met missende achtervleugel

Kleine vos

Paardenbijter

Grote keizerlibel

jonge Buizerd

Bijeneters

Dinsdag 5 augustus 2014: omdat ik nu eens wil proberen eikenpages te vinden en te fotograferen, een vlindertje ter grootte van een blauwtje, dat bovendien het liefst om de toppen van hoge eiken zwiert, heb ik mijn full-frame 6D aan mijn lens gezet. Nog even kijken bij de Grauwe klauwier. Een man met kijker vraagt waar hij te zien is en ik wijs hem het gebied en vertel dat er een jong is. Deze onthulling noopt hem kennelijk ook tot confidenties, want hij vraagt of ik de Bijeneters heb gezien. Voor bijzondere soorten ga ik niet meer zo snel op pad en dat vertel ik hem. Na een kleine stilte en een blik op mijn uitstekende verrekijker zegt hij dat vlakbij Bijeneters zitten, en legt me uit hoe ik er het snelst kom. Als ik er ben snap ik dat je een goede kijker moet hebben, want ik herken de Bijeneters alleen omdat ik het weet. Misschien wordt het eens tijd voor een telescoop. Gelukkig komt de jagende Boomvalk wel vlakbij. Ik volg met de camera een rondschuimende vos die in een hol verdwijnt maar niet vindt wat hij zoekt.
Vroeg in de avond ga ik terug. De wind is weg en het is doodstil. Groepen vogeltjes vliegen zacht kwetterend van boom naar boom, een paartje Goudvinken smult van rode kamperfoeliebessen. De Grauwe klauwieren zijn aan het dollen, en vliegen om elkaar heen en achter elkaar aan.

Argusvlinder

Blauwvleugelsprinkhaan, vrouw

Houtpantserjuffer

Grote bonte specht

Heivlinder

Boomvalk

Vos

Goudvink, vrouw

Goudvink, man

Broedgeval

Woensdag 30 juli 2014: als ik een klein uurtje bij de Grauwe klauwieren zit en wat foto's heb gemaakt van het jong dat ik nu voor het eerst zie en hoor, moeder en kind spelen een vraag- en antwoordspel, hoor ik geraas achter me. Ik kijk en zie een man naderen, een medeliefhebber denk ik. Maar nee, het is een man van Natuurmonumenten die me bekeurt omdat ik een eind van het pad af zit. En je mag niet van de paden af. Een beetje afgunst klinkt door als hij mij verwijt, met een blik op mijn camera, dat ik daar voor mezelf zit. Nu heb ik nog nooit een vogelaar ontmoet die zijn hobby voor iemand anders uitoefent, maar het lijkt me wijs geen sjoege te geven, ik heb ook al geen identiteitsbewijs bij me.
Als onze wegen zich gescheiden hebben fiets ik op mijn gemakje verder en zie een paar Argusvlinders. Hopelijk zijn ze er nog als het speciale Argusvlinder-telweekend plaatsheeft, 8 en 9 augustus. Vanwege de warmte zijn veel vlinders vroeger dan normaal. Hoewel mijn ogen meer gericht zijn op de bermen, waar ik slechts af en toe een vlinder zie vliegen, vallen toch de twee jagende Boomvalken onmiddellijk op. Ze voeren weer formidabele jachtvluchten uit, met de meest onwaarschijnlijke loopings en duikvluchten. Met de kijker volg ik ze zeker een half uur, een waar genoegen. Andere beesten beleven weer genoegen aan mij: ik word vier keer gebeten door goudoogdazen en gestoken door andere insekten. Au!

Grauwe klauwier man

Grauwe klauwier jong

Argusvlinder

Hooibeestje

Paardebijter

Boomvalk

Een bijzondere namiddag

Zondag 27 juli 2014: echt vakantie, we hoeven niks en mogen alles. Opstaan voor een kotsende kat, en daarna weer in bed. Een aflevering van Downton Abbey bekijken om half twaalf 's ochtends. Koffie om half twee. Maar dan is het uit met het gehang, om drie uur stappen we op de fiets. Ik ga E. de Grauwe klauwieren laten zien. Lang zoeken hoeft niet, ze zijn druk aan het jagen en met de kijker goed te volgen. Met korte broeken aan blijven we maar op het pad. Op een bloeiend veldje verderop fladderen vlinders in grote haast. Als ik klaar ben met fotograferen fiets ik verder om E te zoeken. Hij vraagt welke vogels er samen in een struik zitten, een grote en een kleine. Duif, Sperwer? Nee, een Koekoeksjong! Met zijn pleegouder, een pieper. Nu ga ik toch maar van het pad af, dit is te leuk. Waar de Koekoek zit is goed te horen, hij heeft een dwingende bedelroep.
Gelukkig sta ik weer op het pad als een autootje van Natuurmonumenten langskomt. Vlakbij zee kijken we wat rond. De konikpaarden zijn elders. E merkt in de verte roofvogels op, aan de manier waarop ze jagen zie ik dat het Boomvalken moeten zijn. We besluiten een pad naar het noorden af te lopen in de hoop de valken van wat dichterbij te kunnen zien. Dat lukt, want zij komen onze kant op. Een vos doet zijn behoefte, of misschien markeert hij of zij zijn leefgebied. E ziet voor het eerst een Argusvlinder. Dan mogen we van nabij getuige zijn van het jagen van een Boomvalk, met grote snelheid scheert hij door de lucht om libellen te vangen. Af en toe zie je dat het lukt, dan werken snavel en poot samen om de libel van vleugels te ontdoen.
Op de terugweg vind ik een salamandertje, een paar centimeter lang en een paar millimeter breed.

Grauwe klauwier

Kleine parelmoervlinder

Argusvlinder

Bruin blauwtje

Waarschijnlijk een Boompieper, de pleegmoeder van het Koekoeksjong

Koekoeksjong

Argusvlinder

Bruin zandoogje

Grasmus

Vos

Boomvalk

Kleine watersalamander