Voor wie wil kijken

zaterdag 10 januari 2015

Zuiderlingen in Nederland

Dinsdag 6 januari 2015: op deze zonnige dag stappen we in de auto voor een tripje naar het zuiden, waar we na ongeveer twintig minuten zijn: de Ronde Hoep. Er moet al een poosje een Koereiger verblijven, maar wij kunnen hem niet vinden en lopen daarom, dikke kluiten modder aan de schoenen, een rondje Waverhoek. Tot mijn vreugde zie ik een Blauwe Kiekendief, weliswaar in de verte, maar het blijft een Blauwe kiek. Een Zwarte zwaan wordt onvriendelijk bejegend door drie Knobbelzwanen en met gebogen hoofd taait hij af naar een ondiep gedeelte om zich te poetsen. Dan horen we hem roepen, een soort gefluit voorafgegaan door een heel laag resonerend geluid. In ons land heet hij een exoot, omdat hij niet op eigen kracht vanuit Australië of Nieuw Zeeland hierheen is komen vliegen, maar ontsnapt is uit particuliere vogelcollecties. Veel kom je er hier niet tegen.
Na koffie met uitzicht over de Grote Wije, makkelijk hoor zo'n auto, rijden we weer terug naar de Ronde Hoep, waar die andere zuiderling gewoon tussen de schapen staat, zwarte en witte schapen. We kunnen hem goed fotograferen, waarna hij over de Oude Waver uit zicht vliegt.
In de Middelpolder doen we een poging nog een andere reiger op te sporen, de Roerdomp, maar die blijft onzichtbaar voor ons in de rietvelden. Een bekende vertelt ons dat in Amsterdam een Kleine Burgemeester zit, heel toepasselijk in de Burgemeestersbuurt. We vinden het wel welletjes voor vandaag en wandelen naar de auto. T. moet lesgeven, hij telt nu de weken af tot zijn definitieve Grote Vakantie.

Blauwe kiekendief vrouw

Grauwe ganzen

Knobbelzwanen en Zwarte zwaan

Koereiger

Koereiger bij Nes aan de Amstel

Spreeuwen

Roodborst

Winterkoning

Winterse Tjiftjaffen en spreeuwenzwermen

30 en 31 december 2014: in afwachting van het nieuwe jaar bezoeken we weer eens de Nieuwe Oosterbegraafplaats en het park Frankendael. Ga ergens staan en in no time staan er andere vogelaars bij je; vogelen is een nationale hobby geworden, wat me niet slecht lijkt voor de vogelstand. Wat is er in het park gezien: een Vuurgoudhaantje, Barmsijzen en zowaar een paar Tjiftjaffen, die normaal gesproken in wat warmere gebieden overwinteren. Op zoek dus. De meeuwen hopen tevergeefs op brood. We hebben alleen zonnepitten bij ons. Op de begraafplaats hokken twee Ransuilen samen in een duistere conifeer, bijna niet te zien. Voorkennis helpt. De Gaaien zijn erg aanwezig en naijverig, het levert leuke taferelen op.
Als we koffie drinken in het café op de begraafplaats, door ons De Laatste Slok genoemd, schicht er een Sperwer voorbij, laag bij de grond, wat wel prettig is voor de kijkers in het café dat, misschien als voorbereiding op een echt graf, half in de grond is ingegraven. Dan volgt een begrafenisstoet, fantastisch om te zien want van Antilliaanse of Surinaamse oorsprong. De zes dragers, met paarse linten om hoge hoed en borst, dansen met een gifgroene kist op de schouders in een bepaald patroon heen en weer. Het gaat allemaal goed. Trompetters dansen erachteraan en de kleurige stoet volgt met trossen groene ballonnen. Het is altijd weer een geweldig gezicht.
Op de een na laatste dag van het jaar van de Spreeuw zien we tegen zonsondergang boven de Rivierenbuurt grote zwermen spreeuwen heen en weer zwenken, zonder gekwetter. Wat je wel hoort is verkeerslawaai, en een helikopter.

Gaai

Grote bonte specht

Kokmeeuwen

Tjiftjaf

Boomkruiper

Goudhaantje

Grote Alexanderparkiet

Ooievaars op het nest in Frankendael

Ransuil

Roodborst

Tjiftjaf

Spreeuwenzwerm

Filmpje van spreeuwenzwerm boven de Rivierenbuurt:
https://www.youtube.com/watch?v=WegBNdFnjyM

woensdag 26 november 2014

Turkestaanse klauwier

Maandag 24 november 2014: we zijn op bekend terrein als we het Noord-Hollands duinreservaat inlopen. Jarenlang kampeerden we op Geversduin, dat in de vaart der volkeren mee moest en nu een moderne toegang heeft, met veel bebouwing erachter. Ach, goede oude tijd, ontvangst door begroeide duintjes was lieflijker. Ondanks dat de camping gesloten is lijkt de staf voltallig, en twee personen zijn bezig met onze toegangskaartjes tot het duingebied.
We wandelen langs het zweefvliegveld en kijken even in het Boetje van onze Kees naar wat op de plas zwemt, maar ik wil verder. E. treuzelt bij een groep Boomleeuweriken die op het gras foerageert en ik ga alvast de bocht om, want stel je toch eens voor dat de vogel waarvoor ik kom nu voor het laatst te zien is. Er staan wat mensen, maar de Turkestaanse klauwier is al een poosje niet meer gezien. Heggemussen laten hun schelle piep achter ons horen en ik loop weer terug, want waar rook is is vuur. En jawel, daar suist een vogel de duindoorns uit, landt in een nogal takkerig boompje, duikt naar de grond en vliegt vervolgens naar de rietkraag. De Heggemussen stoppen hun alarm en ik maak foto's van de klauwier in het riet. Later zie ik een dappere Roodborst vlak boven de klauwier in een boom.
Het duinterrein is kaal, een waterzuiveringsgebied, en tot strandpaal 46 zien we dan ook alleen een paar Zwarte kraaien. De groep meeuwen die op het strand zit is toch niet eenvormig. Grote mantelmeeuwen, Zilvermeeuwen, Kokmeeuwen, Stormmeeuwen en ertussenin nog wat Drieteenstrandlopertjes, meer soorten dan je op het eerste gezicht zou denken. Als die groep opeens de lucht ingaat speur ik om me heen, er moet iets aan de hand zijn. Tegen het licht in is niks te zien, maar als we verder lopen en ik opzij kijk zie ik opeens een Jager die met lome vleugelslagen langs de duinenrij naar het noorden vliegt, op zoek naar een meeuw die hij kan dwingen zijn eten uit te braken. Ook kitevliegers zweven langs de duinenrij, de westenwind staat goed.