Niks aan

Zondag 15 februari 2015: er is zon beloofd en er schijnt ook zon. Op de pont zet ik mijn meegenomen muts al op en fiets verder door Noord. Deze route heb ik in gedachten in stukken verdeeld: van mijn huis naar de pont, over de grachten; dan het tochtje over het IJ; daarna een niks-aan stuk over de Meeuwenweg en aansluitend door het Vliegenbos; vervolgens een leuk stukje Nieuwendammerdijk en na de afslag achter de tweede kerk over de Beemsterstraat door Tuindorp Nieuwendam. En dan eindelijk Waterland. Het is nevelig en er zijn alleen ganzen, op een Grote Zilverreiger na. Plasdras IJdoorn herbergt echt helemaal niks, het water staat veel te hoog. Even verderop tuur ik zuidwaarts en zie heel in de verte de door mij begeerde Flamingo's. Heel erg in de verte, en tegen de zon in ook nog. Op de terugweg stop ik bij een geparkeerde auto, gevuld met verwarmde verwende auto-vogelaars. Over mijn verstijfde lippen komen de woorden nauwelijks hoorbaar tevoorschijn.

Blauwe reiger

Brandganzen

Flamingo's

Grote Zilverreiger

Smient

Stormmeeuw

Steels stappen

Zaterdag 7 februari 2015: het is even wennen. Negen dagen zon, en dan nu mottige nevel. Als we bij de Ronde Hoep de auto uitstappen is het wel koud, maar het waait niet, zoals daarginder waar windkracht zes door de bergen trok. De hele polder is te overzien, en door de telescoop tel ik maar liefst negentien buizerden. Geen velduilen jammergenoeg. Verderop zompen we Waverhoek rond, op het water ligt nog ijs, en op dat ijs staan bergeenden en ganzen. Soms is het wat minder grijs, dan krijgt de zon een kans, maar de hemel is voornamelijk bedekt. Geen baardmannetjes, wel prooiresten van een slechtvalk en twee van een havik: twee kokmeeuwen en een kievit. Plumofiel T. laat me raden naar de veren van de laatste, in drie keer goed.
Iets spannends is er tot nu toe niet geweest, gelukkig is er koffie. In de Middelpolder zoek ik zorgvuldig de rietkragen af, langzaam speurend met de kijker, en daar waar ik het niet verwacht zie ik hem, de roerdomp. Vlakbij over het water, op een meter of tien. Met het blote oog is hij niet te ontdekken. Zwaaiend trek ik de aandacht van T. die zijn telescoop 120 meter terug heeft opgezet. Wat moeizaam door het vele riet maken we foto's van de heimelijke reiger. Door de telescoop zie ik hem uiterst traag wat stappen naar achteren en opzij zetten, zijn grote ogen af en toe op ons gericht. T. heeft hem nog nooit zo dichtbij gezien.
Zondags is er een parkeerplaats vrij voor de deur. Ik haal mijn auto op en maak de automatten eens schoon. Er komt een flinke lading opgedroogde klei van de vloer.

Bergeenden

Grauwe ganzen

Kokmeeuwresten, prooi van havik

Kokmeeuwresten, prooi van slechtvalk

Roerdomp

Toch geen zon

Zondag 25 januari 2015: met een van de logees ga ik naar de Zuidpier van IJmuiden. Het is winter en er zal niet zo veel te zien zijn, maar het gaat aardig weer worden is voorspeld en het blijft gewoon fijn om zomaar een eind de zee in te kunnen lopen zonder natte voeten te krijgen. Eerst maar eens langs de Marina waar wat Dodaarsjes dobberen. De Aalscholvers zijn in broedkleed met fiere kuiven en witte wangen, ze zien er mooi uit. Op de pier zie ik een bekende die vertelt dat er brilduikers zijn, en inderdaad zien we later heel ver weg drie stelletjes die helaas niet onze kant opvliegen. Voor iemand uit het binnenland zijn de zee en zijn bewoners altijd aantrekkelijk. Logee verbaast zich over de hoeveelheid mesheften, die lange dunne schelpen, op het strand. Ik zie ze niet eens meer, maar het moeten er honderdduizenden zijn.
Steenlopers zijn leuk en niet schuw, de Paarse strandloper is best bijzonder en een nieuwsgierige Gewone zeehond duikt af en toe op. Alleen de Oeverpiepers willen niet op de foto, maar we zien ze regelmatig.
Het weer is toch zijn eigen gang gegaan en heeft zich niet aan de voorspellingen gehouden.

Zilvermeeuw en Aalscholver

Brilduikers

Dodaars

Fuut

Gewone zeehond

Grauwe ganzen

Grote Mantelmeeuw

Steenlopers temidden van de mesheften

Paarse Strandloper op een mosselbank

jonge Scholeksters

Steenloper

Een dagje Amsterdam

Zaterdag 17 januari 2015: het is landelijke watervogeltellingdag vandaag. Past niet op het scrabblebord. Voor het vierde of vijfde jaar tel ik nu een deel van de binnenstad van Amsterdam, met als hoogtepunten in die jaren een Tafeleend en wat Kuifeenden, dus dan weet je het wel. Niet veel aan, zeker niet gezien de tijd die je erin investeert. Dan maar genieten van het weer en de kijkjes in de stad. Vele kilometers leg ik af langs de grachten, ik heb wel een economische manier gevonden door op de bruggen zowel voor als achter te tellen en dan door te steken naar de volgende gracht.
Geen hoogtepunten deze keer, wel twee Stormmeeuwen en een Aalscholver in prachtkleed. Hij is dan ook prachtig!
Bij mij thuis zet ik nog wat tuinsoorten op de foto.